معصوم اول :

                  حضرت محمّدبن عبدالله  (ص)

 بيش از هزار و چهارصد سال پيش كودكي به نام محمد در شهر

 مكه چشم به جهان گشود . كنيه اش   ابولقاسم و لقب آن بزرگوار

 مصطفي مي باشد . نام پدر بزرگوارش عبدالله پسر عبدالمطلب و

 مادرش آمنه دختر وهب بود .

همزمان با ولادت با سعادت اين مولود آسماني چهار واقعه ي مهم

در دنياي آن روز رخ داد همه ي تاريخ نويسان اعتراف كرده اند

كه عبارتند از :

1)    آتشكده ي فارس پس از هزاران سال خاموش شد .

2)    درياچه ي ساوه ناگهان خشك شد .

3)    ايوان كسري شكست خورد .

4)    بت هاي كعبه فرو ريخت .

 بنا بر مشهور ولادت آن حضرت نزديك طلوع صبح روز جمعه

 17  ماه ربيع الاول سال 53 قبل از هجرت مطابق با 571 ميلادي

اتفاق افتاد . برابر رسم خانواده هاي بزرگ مكه آمنه پسر عزيزش

محمد را زني از بني سعد بن بكر به نام حليمه دختر ابوذويب سپرد

تا او را در بيابان گسترده وپاك و دور از آلودگيهاي شهرپرورش

داده و به او شير دهد .

حضرت محمد هنوز به دنيا نيامده بود كه پدرش حضرت عبدالله

از دنيا رفت و در شش سالگي مادرش آمنه درگذشت سپس زني

به نام ام اَيمن سرپرستي محمد را به عهده گرفت و از آن پس

حضرت محمد به كفالت جد خود عبدالمطلب در آمد و چون به

هشت سالگي رسيد عبدالمطلب نيزدر گذشت و ابو طالب عموي

وي سرپرستي او را به عهده گرفت .

محمد با عم خود  سفري چند به شام رفت  ودر اين سفر ها بود

كه كفايت و امانت او زبان زد همگان شد . خديجه ي كبري دختر

خويلد كه زني با شخصيت وثروتمند بود  جماعتي از مردان را

براي اداره ي اموربازرگاني خويش در خدمت داشت صداقت

و امانت محمد را شنيد از وي خواست كه به اتفاق ميسره غلامش

مال التجاره اي آماده حمل بود برگيردو به شام برد .محمد  اين

درخواست را پذيرفت و چون بازگشت خديجه از او خواست كه

او را به همسري بگيرد و او پذيرفت .